«Ηθοποιός σημαίνει φως» τραγουδούσε κάποτε ο Χορν, όμως και πολιτισμός σημαίνει φως, σημαίνει πανδαισία. Ο πολιτισμός, αν και είναι άυλη έννοια, εν τούτοις στοιχειοθετείται ως πολυπαραγοντική συνιστώσα εννοιών και αξιών. Ο πολιτισμός, για να το συνδέσουμε και με τον τίτλο του άρθρου, είναι σαν το άπλετο φως που πέφτει σε ένα ζοφερό υπόγειο και αμέσως το ζεσταίνει, διώχνοντας τη μούχλα και την υγρασία. Ο πολιτισμός είναι ο ζωοδότης ήλιος που γεμίζει τις ψυχές μας θαλπωρή, ζεστασιά και… ως γνωστόν όπου πίπτει φως φεύγει το κακό. Ο πολιτισμός μάς κάνει καλύτερους ανθρώπους. Είναι γνώση, είναι καλλιέργεια, είναι παιδεία.


Όμως πολιτισμός δεν είναι μόνο η ενασχόληση και η μέθεξη με τα του πολιτισμού, στην στενή της έννοια. Ο πολιτισμός έχει να κάνει και με την καθημερινότητα μας, απαντάται σε κάθε έκφανση του κοινωνικού γίγνεσθαι και χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο. Πολιτισμός σημαίνει ότι δεν πετώ σκουπίδια όπου βρεθώ, δεν παρκάρω πάνω σε ράμπες αναπήρων, δεν τοποθετώ τραπεζοκαθίσματα πάνω σε οδηγούς τυφλών. Πολιτισμός σημαίνει, πάνω απ’ όλα σεβασμός προς το περιβάλλον και τον συνάνθρωπό μας. Διότι ο πολιτισμένος άνθρωπος είναι πεπαιδευμένος άνθρωπος.


Αυτή είναι μια παράμετρος που δεν έχει τύχει της δέουσας προσοχής από τους ανθρώπους του οργανισμού διεκδίκησης «Λάρισα-Πολιτιστική πρωτεύουσα 2021».