Αγαπητό μου ημερολόγιο, «αν έστω και ένα ΠΑΙΔΙ....σε κάποια άκρη του κόσμου ΠΕΘΑΙΝΕΙ από την πείνα ή από τον πόλεμο....τότε ο πολιτισμός μας έχει ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΟΙΚΤΡΑ» ....τάδε έφη ο Ν. Καζαντζάκης. Θα το προχωρήσω λίγο παραπέρα. Αν ένα παιδί στερείται το όνειρο, το δικαίωμα σε ένα μέλλον ανθρώπινο, αξιοπρεπές. Αν στερείται τα χρειώδη. Την αγάπη, τη στοργή, την παιδεία, το παιχνίδι, το χαμόγελο… Αν στερείται αυτά και πολλά άλλα, τότε έχουμε αποτύχει. Είμαστε υπόλογοι για τις πράξεις ή παραλείψεις μας και οφείλουμε τουλάχιστον μια συγγνώμη σε όλα αυτά τα παιδιά..


Ας μην τα ξέρουμε. Ας μην τα έχουμε δει. Ας ζούνε κάπου μακριά, σε μια κουκίδα του χάρτη που δεν θα επισκεφτούμε ποτέ. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ο καθένας να παλεύει με τον τρόπο του να εξασφαλίσει ένα κόσμο καλύτερο για αυτά τα παιδιά. Αν δεν προβληματιστείς για αυτά, ούτε για τα γειτονόπουλα θα σε νοιάζει. Αν μπορείς και μένεις ασυγκίνητος στο βλέμμα των ανέστιων, ξυπόλητων, νηστικών και παγωμένων παιδιών, τίποτα δεν θα σε συγκινήσει.


Δεν είναι μόνο αυτά τα παιδιά που χρειάζονται στήριξη. Είναι το παιδί που τρώει σφαλιάρα απ το μαλάκα επειδή του λέρωσε την αλκαντάρα στο κωλάμαξο. Είναι το παιδί που υφίσταται λεκτική βία επειδή χαλάει το ραχάτι η οτιδήποτε άλλο των γονέων… Είναι η ψυχούλα που κάθεται μόνη στο σπίτι και εισπράττει αδιαφορία γιατί οι γονείς είναι στην κοσμάρα τους ασχολούμενοι με τα «γούστα» και τα «μεράκια» τους… Είναι το παιδί θύμα σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης για το οποίο οι γείτονες δεν έχουν αντιληφθεί το παραμικρό…. Το παιδί με τους μώλωπες, τα σημάδια από κάφτρες τσιγάρων, με το φοβισμένο βλέμμα, που τρέμει και τη σκιά του…


Ένα παιδί που νιώθει ευγνωμοσύνη απλά και μόνο με ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο. Όταν τα κακομαθημένα της «καθώς πρέπει» κοινωνίαςέχουν τα πάντα και θέλουν κι άλλα, υπάρχουν εκεί έξω παιδιά που με μια αγκαλιά, ένα μεταχειρισμένο απλό παιχνίδι, ένα ρουχαλάκι, λίγο φαγητό, θα νιώθουν προνομιούχα και τυχερά..


Δεν χρειάζεται να κοιτάξεις στην Ειδομένη που όλοι (σχεδόν) τη μάθαμε τώρα, για να τα βρεις. Μπορεί να βρίσκονται πολύ πιο κοντά σου για να δεις. Τόσο κοντά, που ίσως εκπλαγείς. Αρκεί να ανοίξεις μάτια και αυτιά. Και χέρια να τα αγκαλιάσεις… Δοκίμασέ το και δες το βλέμμα ενός τέτοιου παιδιού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή ημερολόγιο μου, πίστεψέ με..


Καληνύχτα κι όνειρα γλυκά, όπως θα ‘πρεπε να ‘ναι για τα όνειρα για κάθε παιδί…

 

Στενοχωριέμαι με αυτούς που τα βάζουν με τους πρόσφυγες, αλλά μετά θυμάμαι ότι το ’22 τους παππούδες μάς που ΄ρθανε από απέναντι τους αποκαλούσανε Τούρκους και «έρχομαι στα ίσια μου»…

Μ. Σίμος

Τόσο δυνατή η υποψηφιότητα της Λάρισας για πολιτιστική πρωτεύουσα, που την απέκλεισε και η Ελευσίνα;;;;

Μ. Σίμος

Σε σας τους καλούς Χριστιανούς που νηστεύετε, απλά να θυμίσω πως η νηστεία είναι δοκιμασία, στέρηση και αποχή από ότι μας ευχαριστεί… όλα τα άλλα τα ακούω βερεσέ!

Μ. Σίμος