61ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης
Βραβείο Σκηνοθεσίας – Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Σκηνοθεσία: Φρέντερικ Λούις Χβιντ, Αντερς Ολχολμ

«Δεν μπορώ να αναπνεύσω» φωνάζει ο 19χρονος μετανάστης Talib Ben Hassi που βρίσκεται κάτω από αστυνομικές μπότες. Έτσι ξεκινά αυτή η εκρηκτική ταινία από την Δανία. Η αστυνομία υποτίθεται ότι ξεκινά ένορκη διοικητική εξέταση αλλά επί της ουσίας γίνεται προσπάθεια συγκάλυψης. Η αστυνομική αυθαιρεσία, βλέπετε, δεν αποτελεί ελληνικό προνόμιο.

    Η γειτονιά ή καλύτερα το γκέτο όπου ζούσε το θύμα όμως δε θα κάτσει με σταυρωμένα τα χέρια. Δεν μπορεί να ανεχτεί άλλη βία, εξευτελισμό και μια ζωή χωρίς προοπτική. Βράζει, φλέγεται και εξεγείρεται. Η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι δε θα αργήσει. Ο Andersen και ο Hoyer, δύο αστυνομικοί που έχουν περιπολία εκείνη την μέρα, παρακάμπτουν τις κεντρικές οδηγίες και αποφασίζουν να εισέλθουν στην γειτονιά. Και σα να μην έφτανε αυτό, ο ακροδεξιός Andresen προκαλεί, χλευάζει και ρίχνει συνεχώς λάδι στην φωτιά. Ο πιο διαλλακτικός Hoyer στέκεται, παρατηρεί αλλά δεν αντιδρά. Στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου ανακοινώνεται έκτακτη είδηση κι εκείνη τη στιγμή οι κανόνες του παιχνιδιού αλλάζουν.
Οι θηρευτές γίνονται θηράματα. Στο κέντρο του κύκλου βρίσκονται πλέον οι δύο αστυνομικοί, γύρω τους οι εξεγερμένοι. Και ο κλοιός ολοένα και στενεύει. Το ανθρωποκυνηγητό ξεκινά και ξετυλίγεται μπρος στα μάτια μας ένα αστυνομικό θρίλερ με περίτεχνη πλοκή και συνεχώς κλιμακούμενη ένταση.

    Η ταινία αποτελεί σε πρώτη ανάγνωση ένα κατηγορώ προς τις αυταρχικές μεθόδους καταστολής. Αποτελεί επίσης ένα σχόλιο σχετικά με την περιθωριοποίηση μεταναστών και προσφύγων, μια κριτική απέναντι στα στερεότυπα και τον ρατσισμό. Αλλά δεν μένει εκεί. Σκάβει κάτω από την επιφάνεια. Ο αγώνας των αστυνομικών για επιβίωση μας οδηγεί όλο και πιο βαθιά στο γκέτο αλλά και πιο βαθιά στην ψυχοσύνθεση των ηρώων. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και οι ανατροπές είναι καταιγιστικές, οι συμμαχίες αλλάζουν συνεχώς. Η βοήθεια αλλά και η προδοσία έρχονται από εκεί που δεν το περιμένουν και ανατρέπονται κατεστημένες απόψεις και στερεότυπα. Υπάρχει η μερίδα των κατοίκων που αντιλαμβάνεται ως μονόδρομο –προφανώς αδιέξοδο– την ατομική τρομοκρατία. Διψούν για εκδίκηση. Υπάρχουν και άλλοι που αναζητούν τρόπους να σπάσουν τον κύκλο του αίματος, που επιθυμούν διακαώς μια ζωή ειρηνική και προσπαθούν να κερδίσουν την αποδοχή και τον σεβασμό. Διψούν για δικαιοσύνη.

    Το Shorta στα αραβικά σημαίνει «αστυνομία» και γυρίστηκε πριν από την δολοφονία του George Floyd. Αυτό κάνει την ταινία δραματικά προφητική και επίκαιρη.
Θανάσης Μαρίνης
https://xekinima.org